8- Cocò mi chiamanu

Cocò mi chiamanu,

sugnu figghiu d’impiegatu

Cchiù sfasulatu di mia n’ci n’è!

A la matina quannu nesciu di la casa,

mamma mi vasa e puru me papà.

Ci addumannu menza lira

Lu papa mi sgrida, la mamma suspira

dicennu: figghiu, dinaru n’ci n’è!

– Na sicaretta avi un misi ca addumu  

e sempri fumu  nti la pipa di papà.

Na caiella stritta stritta corpu di scupitta!

Fazzu na minitta! Tutta scusuta e sculuruta!

Portu n testa da cinq’anni

nu cappeddu ranni

ccu li causi ranni, tutti mi diciunu:

cchi lustru, Cocò!

– Na picciuttedda  di lu me vicinatu 

l’annu passatu ccu mia leccò!

Pi lu so santu ci purtaiu

tuttu cuntentu ppi cumplimentu

l’orecchini di mamà!

Mi rispusi ccu decoru: chistu un’n’è oru!

Portalu a tò soru!

Ma chi figura ca fici allura.

Iu ci fici i me scusi ccu modi cunfusi,

idda mi rispusi: 

pulicinedda, vatinni di ccà!

– Natra picciotta ca si sintiva

a missa e idda stissa l’occhiu mi scacciò.

A stu signali, iu mi ci avvicinai

e m’assittaiu nti na seggia ch’era ddà.

Lu siggiaru scilliratu

già l’ava livatu, un’ l’avia pagatu!

Nterra scuppaiu, mi struppiaiu,

na risata si fici la me cara amici

fu accussì felici e comu un trunzu

idda mi lassò.

– Picciotti schetti si v’aviti fari ziti

Cu vò mariti ca c’è Cocò.

Sugnu sfasulatu, ma…

o’mumentu diventu riccu

Ccu ntintu cinqu, quattru,

novi e vintintri.

Mintu deci cammareri,

sguatteri e cucchieri,

setti cucineri, deci cavadda,

dudici staddi e a brazzettu da me zita,

sangu di la crita!, vogghiu fari vita,

tutti mi dicinu: evviva Cocò!